Categorieën
Landslakken | Weekdieren

Helicella itala

Heideslak

Heideslakken

Zoologische naam

Helicella itala

Heideslak

Familie

Geomitridae

Heideslak slakkenhuis

Oorsprong/distributie

Europa (België, Denemarken, Duitsland, Frankrijk, Groot-Brittannië, Ierland, Nederland, Oostenrijk, Polen) en als geïntroduceerde soort ook in Australië.

Helicella itala heideslakken

Habitats

Droge weiden, bermen, dijken, spoordijken, duinen, de heideslak kan samen met de kartuizerslak gevonden worden.

Helicella itala heideslak

Grootte

Het slakkenhuis van de heideslak kan tot 25 millimeter in diameter zijn.

Heideslakken op wilde rucola
Heideslakken op wilde rucola (Diplotaxis tenuifolia).

Levensverwachting

Tot 3 jaar

Heideslak op Geel walstro
Heideslak op geel walstro (Galium verum).

Voeding

Afstervende en rottende plantendelen.

Heideslakken op grassprieten
De heideslak brengt de hete zomerdagen door zittend op grassprieten of andere planten. Hij sluit zijn schelp om zo min mogelijk vocht te verliezen.
Categorieën
Insecten

Anthrax anthrax

Dat de muurrouwzwever verwant is aan de gewone wolzwever is op het eerste gezicht niet duidelijk. Niet alleen omdat hij aanzienlijk groter wordt met een lengte tot 13 millimeter.

De larven leven parasitair in de nestbuizen van wilde bijen. De vliegen zijn te zien van maart tot juni. Het hier afgebeelde exemplaar ontdekte ik half augustus.

Anthrax anthrax muurrouwzwever

De muurrouwzwever komt oorspronkelijk uit Klein-Azië, Noord-Afrika en Europa. Hij leeft waar wilde bijen te vinden zijn en koloniseert weilanden, dammen, parken, tuinen of bosranden.

De larven voeden zich met bijenlarven, de vliegen met nectar.

muurrouwzwever
Muurrouwzwever zit op een blad van de witte troswederik (Lysimachia clethroides).
Categorieën
Kevers, Wantsen & Kakkerlakken | Insecten

Crioceris asparagi

Aspergehaantje, blauwe aspergekever

Het aspergehaantje of blauwe aspergekever (Crioceris asparagi) is een kever uit de familie van de bladkevers (Chrysomelidae) die in grote delen van Europa voorkomt. Volwassen kevers kunnen tot 6,5 millimeter lang worden en zijn te zien van april tot september. Zowel de zoölogische als de populaire naam suggereren dat het aspergehaantje zich uitsluitend voedt met aspergeplanten. Het hier afgebeelde exemplaar vond ik echter op een verwelkende bernagie.

aspergehaantje op bernagie

Oorsprong/verspreiding: Azië, Europa en als geïntroduceerde soort ook in Noord-Amerika.

Habitats: Aspergevelden, tuinen

Grootte: De volwassen kevers zijn tussen de 5 en 6,5 millimeter lang.

Voedsel: Kevers en larven eten de bladeren, scheuten en wortels van aspergeplanten.

aspergehaantje

Categorieën
Insecten

Bombus (hommels)

Sommige hommels van het geslacht Bombus kunnen zo op elkaar lijken dat ze op foto’s niet van elkaar te onderscheiden zijn. Deze uitspraak heeft betrekking op Bombus lucorum (veldhommel), Bombus terrestris (aardhommel), Bombus cryptarum (wilgenhommel) en Bombus magnus (grote veldhommel).

De gele dwarsbanden van de veldhommel zouden lichter zijn dan die van de aardhommel, waar ze meer naar oranje of goud neigen. Dit is echter geen betrouwbaar onderscheidend kenmerk, omdat de strepen ook kunnen vervagen bij oudere werknemers.

Met zoveel moeten en kunnen zal ik me in dit artikel beperken tot het laten zien van foto’s van deze insecten die zo belangrijk zijn voor de natuur en onze landbouw.

Hommels aan het paren
Hommels parend in een weide begin juli.

Het geslacht Bombus

Het geslacht Bombus behoort tot de familie van de Apidae (bijen en hommels). De hommels en aardhommels zijn dus nauw verwant aan honingbijen en veel wilde bijen. En niet zo nauw aan wespen en mieren.

Van de ongeveer 250 Bombus soorten zouden er ongeveer 70 inheems zijn in Europa en 31 daarvan in Nederland (bron).

Tuinhommel (Bombus hortorum)

tuinhommel Bombus hortorum
Tuinhommel (Bombus hortorum) op witte dovenetel.

De tuinhommel lijkt op de hierboven genoemde hommels, maar is er gemakkelijk van te onderscheiden. Er zitten twee gele strepen op zijn voorlijf en het begin van het achterlijf is ook geel gekleurd.

Planten populair bij de aardhommel, grote veldhommel, veldhommel en wilgenhommel

Tuinhibiscus (Hibiscus syriacus)

hommel op tuinhibiscus Hibiscus syriacus

Hibiscus syriacus is een populaire sierheester die oorspronkelijk uit China en Taiwan komt. Hij bloeit van juli tot september en individuele bloeiende exemplaren zijn te zien tot in oktober.

Kruisdistel (Eryngium giganteum)

hommel op Kruisdistel

De kruisdistel behoort tot de schermbloemenfamilie en is verwant aan venkel, wortel en peterselie. De tweejarige plant kan tot een meter hoog worden en toont zijn bloeiwijzen, die op sommige distels lijken, van juni tot augustus.

Beklierde kogeldistel (Echinops sphaerocephalus)

hommel op beklierde kogeldistel

De beklierde kogeldistel heeft een magnetisch effect op veel hommels en kan tot twee meter hoog worden. Hij komt van nature voor in een groot deel van Azië en Europa, maar niet in Nederland (bron).

Veeldoornige distel (Carduus acanthoides)

hommel op veeldoornige distel

De veeldoornse distel groeit tweejarig en kan meer dan een meter hoog worden. Deze plant, die nauw verwant is aan de artisjok, komt ook veel voor in stedelijke gebieden.

Valse acacia (Robinia pseudoacacia)

hommel op Robinia pseudoacacia

Robinia komt oorspronkelijk uit Noord-Amerika en arriveerde in Europa als sierplant, waar hij zich in sommige regio’s kan vestigen. De witte zygomorfe bloemen verschijnen in mei en juni. Hij kan tot 30 meter hoog worden.

Slangenkruid (Echium vulgare)

hommel op Slangenkruid Echium vulgare

De bloemblaadjes van Echium vulgare verkleuren van roze naar blauw. Dit is om de bestuivende insecten aan te geven welke bloemen nog stuifmeel of nectar voor ze bevatten.

Sterrenlook (Allium cristophii)

hommel op allium cristophii

Sterrenlook laat zijn bladeren en bloemen alleen in mei en juni zien. De rest van het jaar is het een bladloze bol. Hij kan tot 50 centimeter hoog worden en zaait zichzelf graag uit in de tuin.

Juffertje-in-het-groen (Nigella damascena)

hommel op Juffertje in het groen (Nigella damascena)

Het juffertje-in-het-groen behoort tot de boterbloemenfamilie en is nauw verwant aan de zwarte komijn (Nigella sativa). Hij wordt gewaardeerd als eenjarige tuinbloem en is verkrijgbaar met blauwe, roze of witte bloemen.

Categorieën
Kevers, Wantsen & Kakkerlakken | Insecten

Trichodes apiarius

Bijenkever, bijenwolf

De bijenkever (Trichodes apiarius) is als geslachtsrijpe kever te zien van juni tot augustus. Hij kan tot 15 millimeter lang worden en is te onderscheiden van de ruige bijenkever door zijn zwarte dekschilden.

Zoals op de foto’s goed te zien is, heeft de Trichodes apiarius, ook wel bekend als de bijenwolf, een voorkeur voor schermbloemigen. Naast wortel en peterselie bevat deze plantenfamilie ook enkele populaire sierplanten zoals de kruisdistels (geslacht Eryngium).

bijenkever en pyjamaschildwants
Bijenkever en pyjamaschildwants op de bloeiwijze van de kruisdistel (Eryngium giganteum).

De kevers voeden zich niet alleen met nectar en stuifmeel, ze lijken ook te genieten van kleinere insecten.

De larven leven in de nesten van sommige solitaire bijen of in de bijenkorven van de honingbij. Ze zouden zich voeden met de larven en poppen van deze bijen.

Trichodes apiarius paring
Trichodes apiarius paring op de bloeiwijze van Ammi visnaga (fijn akkerscherm).

Familie: Mierkevers (Cleridae)

Oorsprong/verspreiding: Azië, Europa, Noord-Afrika

Habitats: Bosranden, struikranden, droge weiden, zandkuilen, de kevers zijn te vinden in bloemen van juli tot september op warme en zonnige locaties, waar ze jagen op kleine insecten of stuifmeel en nectar eten.

bijenkever op Eryngium agavifolium
Bijenkever op agaafbladige kruisdistel (Eryngium agavifolium).
Bijenkever op de bloemen van wilde peen
Bijenkever op de bloemen van wilde peen (Daucus carota).

Categorieën
Insecten

Isodontia mexicana

Mexicaanse graafwesp

De volwassen vorm van de mexicaanse graafwesp (Isodontia mexicana) voedt zich met nectar en stuifmeel. Hij kan tot 20 millimeter lang worden, het voorlijf is wit behaard, de vleugels kunnen een blauwachtige glans hebben.

Mexicaanse graafwesp

Het insect, dat behoort tot de familie van de langsteelgraafwespen (Sphecidae), komt oorspronkelijk voor in Noord-Amerika en Midden-Amerika. Het komt nu ook voor in sommige Europese regio’s, bijvoorbeeld in Frankrijk, Italië, Duitsland, Zwitserland en Nederland (bron).

Isodontia mexicana

Hoewel de imago’s (volwassen dieren) zich vegetarisch voeden, jagen ze op krekels, sprinkhanen en andere insecten. Deze dienen als voedsel voor hun larven.

Isodontia mexicana en witte troswederik
Noch Isodontia mexicana noch de witte troswederik (Lysimachia clethroides), op wiens bloemen hier de graafwesp te zien is, komen oorspronkelijk uit Europa. De plant, die behoort tot de sleutelbloemenfamilie, lijkt populair te zijn bij deze insecten; ik heb er verschillende exemplaren op kunnen observeren.
Categorieën
Kevers, Wantsen & Kakkerlakken | Insecten

Lygus pratensis

Lygus pratensis lijkt geen Nederlandse naam te hebben. In Duitstalige landen staat de soort bekend als de gewone weidewants (“Gemeine Wiesenwanze”).

gewone weidewants

Mannetjes worden tot 7,3 millimeter lang en vrouwtjes tot 6,7 millimeter. Lygus pratensis is variabel van kleur, waarbij de mannetjes meer roodbruin zijn en de vrouwtjes meer groenbruin.

Lygus pratensis op braamblad
Lygus pratensis op braamblad

Deze wants komt voor in weiden, tuinen, parken, op dijken en hellingen, in onkruidgebieden en bossen. Hij zuigt aan de stengels en bladeren van wilde kruiden en kleine struiken, maar zou ook nectar drinken.

Lygus pratensis

De levensverwachting is tot twee jaar. Lygus pratensis kan in warme streken twee generaties per jaar voortbrengen. De volwassen wantsen overwinteren.

Lygus pratensis op avondkoekoeksbloem
Lygus pratensis op avondkoekoeksbloem (Silene latifolia)

Categorieën
Waterslakken | Weekdieren

Pila virescens (syn. Pila polita)

Aziatische appelslak

De zogenaamde Aziatische appelslak (Pila virescens) wordt in Europa vaak verkocht onder zijn oude maar ongeldige zoölogische naam, als “Pila polita”. Hij zou oorspronkelijk uit Indonesië (bron), Vietnam (bron) en andere Zuidoost-Aziatische landen (bron) komen.

Aziatische appelslakken

De slakkenhuis van deze appelslak kan geel tot bruin van kleur zijn en een diameter tot acht centimeter bereiken. Het is een apart geslacht en mag in de EU gehouden worden. Maar niet alleen vanwege zijn grootte moet de aanschaf zorgvuldig worden overwogen. Hij eet ook levende planten.

Pila polita geel

Pila virescens is crepusculair en nachtactief. Overdag verstopt hij zich graag tussen planten of begraaft hij zich in het substraat. Hij kan gevoerd worden met geblancheerde groenten, pellets of vlokkenvoer. Hij houdt van Chinese kool en van bladeren en wortels van sommige Monstera soorten.

Aziatische appelslak geel

Pila polita bruin

Pila virescens

Aziatische appelslak bruin

Categorieën
Landslakken | Weekdieren

Hygromia cinctella

Gekielde loofslak

Het slakkenhuisje van de Gekielde loofslak kan tot 12 millimeter in diameter zijn. Hij is variabel van kleur, net als zijn zachte lichaam. De kleur varieert van bruin tot grijs of geel.

Hygromia cinctella is gemakkelijk te herkennen aan de witte tot beige rand van het slakkenhuis, die bij andere slakken van de familie Hygromiidae ontbreekt.

Gekielde loofslak slakkenhuis

Zoologische naam

Hygromia cinctella

Gekielde loofslak

Familie

Hygromiidae

Oorsprong/distributie

Hygromia cinctella komt oorspronkelijk uit het Middellandse Zeegebied (bijv. Italië, Kroatië, Slovenië), maar heeft zich ook kunnen verspreiden naar andere Europese regio’s en is ook inheems in Nederland (bron).

Hygromia cinctella gekielde loofslak

Habitats

Tuinen, parken, begraafplaatsen, dijken, heggen

Gekielde loofslak Hygromia cinctella

Grootte

Het slakkenhuis kan tot 7 millimeter hoog en 12 millimeter breed worden.

Voeding

Levende en verwelkende planten

Categorieën
Insecten

Forficula auricularia

Gewone oorworm

Op het eerste gezicht valt het niet op, maar de gewone oorworm kan vliegen. Hij lijkt hier echter slechts zelden gebruik van te maken. Forficula auricularia is een algemene oorworm in Nederland.

oorwormen

Zoologische naam

Forficula auricularia

Oorwormen op plataan
Oorwormen op het blad van een jonge plataan.

Familie

Oorwormen (Forficulidae)

Gewone oorworm

Oorsprong/distributie

Forficula auricularia is vrijwel wereldwijd verspreid, maar komt oorspronkelijk uit Europa.

Habitats

De gewone oorworm leeft in weilanden, bossen, op dammen en dijken, in parken, tuinen en ook in stedelijke gebieden. Waar hij soms in kelders te vinden is.

Grootte

10 tot 17 millimeter

Levensverwachting

Een jaar

Voeding

Verse en verdorde plantendelen, aas, kleinere insecten en andere dieren.